“ölümüyle birlikte şunu anladım: babamdan tam olarak hiçbir zaman nefret edemedim. kavga-dövüş; bir iyi bir limoni, hep değişir dönüşür. belki beni, bizi ‘sevilmeyi istediğimiz gibi’ sever diye umdum. başta erkekler olmak üzere kimse bizi umduğumuz gibi sevmiyor. bunu tekrar, kafama kakıla kakıla son iki senede yeniden öğrendim. 

karlos’un kaleminden…