Sustuklarımın içimden kalemin kağıt üzerinde açtığı sonsuz imkanlı kucağa akması gerekiyordu. Yoksa ağlayacaktım. Görüyorsunuz ya kendimi tanıtırken bile kelimelerle oynaşmaya meyilliyim. Yaşım, mesleğim, nasıl göründüğüm ya da kimleri sevdiğim en az sizinkiler kadar sıradan ve hayret verici. İşte ben de her gün bu yaşam denen olağan kaostan cımbızladığım hikayeleri bazen şiirle, bazen resimle, bazen türküyle dünyanın bir yerlerine dövmeye aşığım.