Yeryüzü Ağacı: nehir’den İki Şiir

soyum

parmak uçlarımla tüm gövdesini dolaştım,
dokundum göbeğine,
inceliğine yürüdü parmaklarım, 
uç verişini buldum,
hassaslığını,
belledim iyice, 
başladım okşamaya.
bir çekişmedir aldı gitti,
sulandı, yumuşadı,
kolay olmuştu,
vedalaşmamışken kirpiklerim,
o çoktan soyulmuştu.
bir avcı bakışı fırlattım, 
tepeden tepeden,
ah, 
hep böyle yapardım, 
başlardım en zayıf yerinden 
soyuma
güzelim bir soğanı.

salgında

yer, sanrılı sınırlarını; istanbul, kışını kaybetti.
çiller silindi varsıl yanaklardan.
güneş sade yoksul yanakları ısırdı.
tatil, koğuş salonlarda, herkes dahil.
uyuyup uyanıp işe gittiler, 
dahası var, unutsak da hatırlanır.
ayrı ayrı öldü, üst üste gömüldüler.

İlhamını Arkadaş Z. Özger’in coşkulu, tutkulu ve gururlu dizelerinden alan Yeryüzü Ağacı, lubunya şairler ve şiirleri için bir havuz oluşturmayı amaçlıyor. Katılmak isteyenler için ayrıntı bilgiler şurada.

Görsel: Horacio Quiroz “You can´t hurt me no more (Transderella)” Oil on canvas 55 1/10 × 39 2/5 in 140 × 100 cm

Bir Cevap Yazın