Arzu da Kırılır

Arzu da Kırılır

Büyücüler de kırılır,
tutmadığında dilekler,
geri dönmediğinde sevgi.

Şifacılar da kırılır,
 dönüşmediğinde yaralar,
yalnız kaldığında umut.

Yağmur damlaları da kırılır,
tutunamadığında yapraklara,
bir papatya susuzluktan ölür.

Gökyüzü de kırılır,
kuşlar sadece ağaçlara sığındığında,
geriye kalan mavi boşluk sessizlikse.

Bulutlar da kırılır,
damlasız kaldıklarında,
ve birbirlerine tutunamadıklarında,

Kuşlar da kırılır
atılan her havai fişikte,
tüylerle beraber düşer
bir kalp yere.

Kalp de kırılır,
sadece bir organdan fazlası olduğunda,
ve ritimleri etrafa savrulduğunda,

Aşk da kırılır, 
dudaklar öpülmediğinde,
orgazm çığlıkları kaybolduğunda,

Arzu da kırılır, 
beyaz bir yatakta, yalnız başına, gerçekler zincir attığında.

Yazar

  • Aidiyeti göçebe, İstanbul’da yaşayan, Transfeminist, Lezbiyen, queer tangocu, şiirle hemhal-şair, vegan, norm dışı. Hayvan hakları, sanat ve edebiyat ile ilgilenmekteyim.

Bir Cevap Yazın