Yeryüzü Ağacı – Ezgi Şimşek

Panarmos

I.

Eski bir dedi ki
“sabah dörtte elinde gülle”
büyürmüş örülen.

Bu bizim sırrımız Antigone
yükseldi duvar
pencerelerden başlar uzandı
bir gül işlendi omzuma
taş üstünde taş kalmadı.

Ovduk birbirimizi, biz artık hiç kokmayız.
Sabah dört ve ölü Martha, kokmayız.

II.

Soyunulur karanlığa, dağlayan tuza
toprak büyümez de nâr büyür
belirir memeleri o erden yılanın

Uymadık aklına söyleyenin
kara suda taşlarla raks edenin

Martha’nın işareti bir yıkıntıdır
Omzumda taşıyayım.

III.

Yıkımdır uluyarak çağırdığımız ana
gelin, yakın mumlarınızı korkmayız.
korkmayız, aya inandık.

Herkes çekildi, şimdi biz yontuyuz.
Kanla mühürlendi ağzımız.

IV.   

Sabah dörtte, ağzımdaki gülle
seni rahmimden tuz yarattım. 


Yazar

  • 1996, Manisa doğumluyum. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sanat Tarihi mezunuyum. Şimdiye dek Bireylikler, Mühür, Gard Şiir, Peyniraltı Edebiyatı, Sunak, Yasak Meyve, Destina Fanzin, Kitap-lık, Veronika, velvele.net ve Ecinniler’de şiirlerimle yer almış bulunmaktayım. “Aynalar, Sular, Doğramacılar” isimli dosyam 2021 Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri’nde “dikkate değer” bulundu.

Bir Cevap Yazın