yapmayın; bari öldükten sonra beni psikolojiyle anlatmayın

“sevdiğim kız, sevdiği kıza şehirlerarası bir trende afyon hazırlamıştı. kimsesizliğimiz bizi bu tuvalette bir araya getirmişti. dilimi sadece ona, onun yaralı ellerini öptüğümde açmıştım. birazdan, bu sefer ben bir uykuya karışacaktım ve o, saçlarımı okşayarak bir kulağıma ninniler, diğerine ağıtlar fısıldayacaktı.”

mayıs’tan okuyanı bir tren yolculuğuna çıkaran, o yolculukta da hümeyra şarkıları dinleten bir deneme…